geç kaldığım mim

baykuşun notları beni mimlemişti.
çok hoşuma gitti bu mim.
çocukken oynadığımız oyunlarla ilgili.

sıklıkla çocukluğuma dönmeyi çok severim.lakin şu aralar pek yazasım yok.olur ya bazen,sadece okumak istersiniz ama yazmak istemezsiniz.blogları takip ediyorum şu aralar ama paylaşımda bulunmak istemiyorum.

o yüzden kısa ve öz bir mim olacak benim için :)

çocukken oynamadığım oyun kalmamıştır sanırsam.klasik bilinen oyunların dışında(saklambaç,körebe,sek sek,yakar top...) kardeşimle kendi uydurduğumuz oyunları oynamak daha büyük zevk verirdi bana.kafamızdan seneryolar uydururduk genelde.otobüs yolculuğunu sevdiğimizden,mesela o şoför olur ben hostes olurdum.evde ıvır zıvır ne varsa yerdik,içerdik,sonra da otobüs kaza yapardı,kendimizi yere atardık mesela :) evde piknik yapmışlığımız da çok olurdu :) yiyeceğimiz bitince sapıtırdık,bitirirdik oyunu :)

güzel zamanlarda geçti bizim çocukluğumuz..çocukluğu dolu dolu yaşadık.arkadaşlarımız vardı,sürekli dışarda oynardık,bisiklet sürerdik.güzel taşlar bulmaya çalışırdık.onun karşılığında cips verirdi bir arkadaşımız bize mesela..kendi uydurduğumuz mutlu oyunlarımız vardı bizim.öyle bilgisayar başında geçmedi çocukluğumuz ne mutlu ki..şimdi görüyorum ki çocuklar teknoloji içinde yüzüyor..ellerinde telefon,iphone,tablet vs...çocuğun yaratıcılığını körükleyeceklerine büyük bir marifetmiş gibi ellerine veriyorlar telefonları,sırf sussun ya da dursun diye.tamam o teknolojinin içinde de oyunlar var,zeka gelişimine etki edebiliyor belki ama ne de olsa radyasyon yayıyor.o küçücük bünye daha taptazeyken radyasyonla tanışıyor ve elinden düşürmüyor radyasyonu.

özlüyorum eski çocukları.ne zamanki kendi hayal dünyasını oyunlarına yansıtan bir çocuk görsem gözlerim doluyor.kendi çocukluğum geliyor aklıma.

diliyorum ki çocukların hepsi çocukluğunu dibine kadar yaşasın.her şeyi zamanında ve yaşında yaşasın.